Toen ik vorige week wegging, vertelde ik mijn moeder dat ik niet op 30 april langs zou komen, omdat ik dan het land ontvluchtte. “Goh” reageerde ze, “moet jij daar nog steeds niks van hebben?” . . . meer

Drie jaar geleden heerste er het norovirus op de afdeling van mijn moeder. En er is nu het vermoeden dat het opnieuw heeft toegeslagen. Daarom hangt er bij de deur een A-viertje vol met instructies voor de bezoekers en staat er een kar met daarop handschoenen, plastic schorten en mondkapjes. . . . meer

In het levensboek van mijn moeder heb ik uiteraard hun trouwfoto gestopt. Ze begon onmiddellijk te lachen, toen ze die foto zag. Het geeft niets dat ik het verhaal ken, het is zo fijn om haar te horen lachen, dus laat maar vertellen. . . . meer

Mijn moeder zei altijd “Niet aan denken dan is ‘t er niet”. Gek werd ik ervan, want als ik iets mankeerde, wilde ik alleen maar vertroeteld worden natuurlijk. Nu er meer en meer verhalen loskomen door het Levensboek krijg ik steeds beter begrip voor haar houding. Thuis was het niet zo leuk, dus ze vluchtte letterlijk en figuurlijk daarvan weg.  . . . meer

We hadden niet moeten wachten met het maken van een levensboek tot mijn moeders dementie in een gevorderd stadium was. Ondanks dat ik al ten tijde van mijn vaders ziekte op de hoogte was van het fenomeen Levensboek was het niet bij me opgekomen om er zelf een te maken. De afdeling heeft voor elke bewoner een Levensalbum aangeschaft en vroeg mij om het te vullen.  . . . meer