Dan maar de feiten
december 30th, 2011
Twee weken terug ben ik enthousiast aan mijn goede voornemen begonnen: niet meer klagen, maar proberen de boel positief te bekijken. Een week later had ik het daar al moeilijk mee. Vervolgens heb ik er nog een week aan besteed om het positieve te zien, maar het lukt me nog niet zo. Dus bij deze roep ik jullie hulp in. Wie kan hier iets grappigs of positiefs van brouwen? Ik sta voor suggesties open.
Sec
De droge feiten:
•de zon schijnt, dus ik wil met mijn moeder naar buiten;
•zij in de rolstoel, want ze kan niet lopen;
•de wielen zijn pasgeleden vervangen voor kleinere wielen, zodat ze zelf kan ‘trippelen’;
•de voetsteunen zijn niet aangepast, die daardoor over de grond schuren;
•verzetten gaat met behulp van een inbussleuteltje;
•de technische dienst werkt niet op zaterdag;
•de banden zijn leeg;
•bij de receptie kan ik een fietspomp lenen;
•ik bel mijn man dat hij een inbussleuteltje mee moet brengen;
•de voetsteunen staan nu op de goede hoogte;
•als het tafeltje op de stoel wordt gezet, moeten de voetsteunen eraf, want anders zit mijn moeder met haar knieën tegen het tafeltje aan.
Similar Posts:
Posted in 
Tags:
Dat wordt een protocol schrijven en indienen over wat er allemaal mee veranderd en gecheckt moet worden bij vervanging van wielen…
Nee, hier kun je weinig positiefs in zien, wat een k*zooi!!
Positief vind ik wel jouw houding; het is mooi weer dus we gaan naar buiten, al moet ik zelf alle hobbels nemen die er bestaan…
Way to go Hannie!!!
Klaartje, je bent een schat. Maar dat zeg ik vaker.
Ik weet nu in ieder geval wat er positief aan dit verhaal was: dat ik met mijn moeder naar buiten ben geweest (en ze komt al zo weinig buiten, de arme schat)
‘t Is om te huilen af en toe ….. maar daar schieten we zo weinig mee op … Ik vind jouw oplossingen goed, maar zou eea zeker opmerken bij ‘t (t)huis ….
@Inge: ik weet het, maar ik klaag tegenwoordig zelden meer bij het huis, het helpt toch niet. Al heeft mijn actie (de tip) van 2 weken geleden wel een reactie opgeleverd. Kijk maar bij de reacties van die blogpost.
Maar het frustreert me meer om er iedere keer een opmerking over te maken, dan het er nu maar bij te laten zitten. Ik vul dan zelf alvast maar in “daar heb je haar weer”.
Ze hebben toen toch ook niet gedacht ‘daar heb je haar weer’? En ook al zouden ze dat denken, so what: jij moet jouw moeder gewoon mee naar buiten kunnen nemen zonder te moeten knutselen aan de rolstoel en zij moet na de wandeling weer ‘gewoon’ aan tafel kunnen zitten. Vind ik
Fijne jaarwisseling!