Ik klaag niet, ik verander
december 16th, 2011
Meestal heb ik wel wat te klagen als ik van een bezoek aan mijn moeder kom. Als eerste is dan mijn man de pineut, als tweede de lezers van mijn blog. Maar strikt genomen ben ik vooral zelf de pineut, want ik zit me alleen maar op te winden. En verandering brengt het zelden. Dus vandaag ga ik het eens anders aanpakken. Ik deel een tip uit aan de verpleeghuiskantine.
Chocolademelk
Het ging redelijk met mijn moeder toen ik haar opzocht. Dat is tegenwoordig meestal wel anders, dus blij reed ik haar in de rolstoel naar beneden, zodat we wat konden gaan drinken. Mijn moeder wilde graag chocolademelk. Koude. Die hebben ze niet aan de bar, maar het winkeltje is vijf passen lopen en maakt gebruik van dezelfde kassa. Op mijn vraag of ik dan een pakje uit het winkeltje kon pakken, was het antwoord “ja, hoor”.
Streetlevelbureaucracy
Geef mensen die niet zo hoog in een organisatie zitten een opdracht mee en ze zullen die koste wat kost uitvoeren. Die opdracht is: er mogen geen spullen uit het winkeltje in de zaal worden genuttigd. Daar werd de dame die mij hielp en het blijkbaar niet wist behoorlijk mee om de oren geslagen door haar collega. En ik en passant ook.
Nu snap ik de regel best. En ik vind hem ook niet onredelijk. Maar er had op een andere manier mee omgegaan kunnen worden.
Tip
En zo kom ik op mijn tip. Voor de warme chocolademelk moet ik een euro afrekenen, voor het pakje €0,42. Als er iets niet aanwezig is in de bar, maar wel in het winkeltje, kunnen ze het ook zelf even pakken. Winst: €0,58. En een nog grotere winst: een demente bewoonster die zich welkom voelt en niet mee hoeft te maken dat haar dochter wordt afgebekt.
Goh, was alles maar zo simpel. 
Similar Posts:
Posted in 
Tags:
Jee oh jee, dat zijn dus van die k*t regeltjes waar je helemaal niet goed van wordt ….
Regels betekenen niets als er geen mensen zijn die er zich aan houden. Maar dit is wel een gouden tip voor het verpleeghuis!
Goed idee om je aanpak te veranderen Hannie, en zo te zien profiteren niet alleen jijzelf en je omgeving hiervan, maar ook het verpleeghuis!
) gouden tip deel je uit.
Ik ben het met Tom eens, (alweer
Overigens begrijp ik de regel dat er niks in de zaal genuttigd mag worden uit het winkeltje helemaal niet. Zeker aangezien ze gebruik maken van dezelfde kassa.
Maar los daarvan, het verpleeghuis is voor de mensen die daar wonen hun THUIS, dit is waar ze zich geborgen en zo fijn mogelijk zouden moeten voelen. De meeste mensen moeten al heel veel privacy, eigen omgeving, vertrouwde gewoontes en ruimte inleveren. Waarom ze dwarsbomen in de kleine genoegens van het leven; drinken waar je zin in hebt, in gezelschap van je bezoek, je even omringd voelen door gezelligheid?
Ik snap de regel op zich wel. Spullen uit het winkeltje zijn gemiddeld maar 30 tot 40% van de prijs die je aan de bar betaalt. En het personeel en de afwas moeten ook worden bekostigd. Maar ik heb geen probleem met een toeslag op de winkelgoederen bij gebruik in de zaal. Raar dat niemand dat ooit heeft bedacht. En misschien dat dat ook minder chagrijnig voor het personeel zou zijn, want nu hebben ze natuurlijk ook niet de leukste taak gekregen – politieagent spelen.
Oh ja, er bestaat ook nog zoiets als een financieel en logistiek perspectief… Typisch dat ik daar niet aan denk, geen aandacht aan besteed…
Als je het zo aan me uitlegt, dan snap ik de regel ook wel.
Wanneer gaan ze je tip implementeren?
Dit lijkt me een typisch geval van win-win!
Het zal jullie genoegen doen dat ‘het huis’ heeft gereageerd. En op een positieve manier: “Ik wil u bedanken voor uw tip. Uw tip heb ik omgezet in een actie: als een bewoner koude chocomel wil drinken en die komt uit het winkeltje, dan kan dit gewoon gedronken worden in de grote zaal.”
