Mijn vader had Alzheimer. Die vergat alles langzamerhand en leefde gaandeweg steeds meer in het verleden. Zoals een mooie beeldspraak luidt: zijn levensjaarboeken vielen één voor één uit de kast. Het wende niet, maar ik wist wel min of meer wat ik kon verwachten als ik hem opzocht.

Mijn moeder echter heeft vasculaire dementie. Met als gevolg dat ze de ene dag een bijna normale indruk maakt en de volgende dag niets meer weet. Dat went helemaal nooit.
Zeker nu het haar niet zo goed gaat de laatste tijd zijn de wisselingen enorm. Waardoor het zomaar ineens kon gebeuren dat ze van de week vroeg waar mijn vader toch bleef. Die zag ze nooit meer.
Slik. De man is al bijna 9 jaar geleden overleden.
En het allerergste vond ik nog dat ik haar moest vertellen dat hij dood was.

Similar Posts:

• Het valt best mee
• Lotgenoten
• Ik klaag nog steeds niet en verander?
• Zelf doen (1)
• Nachtmerrie

One Response to “Het went niet”