Voorheen rolde ik mijn platen klei altijd op een losse lap stof tussen twee losse latjes. Het nadeel daarvan was, dat die lap nogal eens vouwen kreeg gedurende het werken, waardoor er lelijke strepen in de klei ontstonden.

Planken

Nu heb ik planken van watervast multiplex. Hierop is een lap stof vastgeniet en daarbovenop zijn latjes van een bepaalde dikte gespijkerd. Het nadeel is dat ik verschillende planken nodig heb voor de diverse diktes die ik uiteindelijk wil. Het voordeel is dat de stof veel beter strak blijft liggen.
Let erop als je zelf planken gaat maken dat je de afstand van de latjes aanpast aan de breedte van de roller waar je de platen mee uitrolt!

Tips?

Heb jij ook een tip? Ik ben er heel benieuwd naar. Zet die in een reactie hieronder of plaats een link naar je tip. Alvast bedankt.

Wunderkammer

‘Wunderkammer’, dit Duitse woord duikt steeds vaker op de laatste tijd. Het woord intrigeert. In dit gastblog wil ik graag de aftrap geven voor de uitwerking van het thema ‘Wunderkammer’. Op mijn eigen trendplatform Artbubbles zal het thema worden vervolgd.
Een wunderkammer wordt ook wel wonder-room, kabinet der curiositeiten of een rariteitenkabinet genoemd. In ieder geval is het een soort schatkamer voor allerlei wonderlijke en exotische objecten. Het woord roept verwondering, verrassing, afschuw, maar ook nieuwsgierigheid op. Wikipedia omschrijft de term als volgt: “een encyclopedische verzameling in Renaissance Europa van soorten objecten waarvan de categoriale grenzen nog moeten worden gedefinieerd”. Wikipedia gebruikt ook termen als een ‘microkosmos’ of ‘theater van de wereld’, en een ‘geheugen theater’. Genoeg dus, om de verbeelding op hol te laten slaan.
Twee hedendaagse ‘wunderkammers’ heb ik nader bekeken:

Living Wunderkammer

Met zijn project ‘re:Machine’ laat Design Academy student Chuang Hsiang-Ching zijn interpretatie op een Wunderkammer zien.

In een bizarre, dramatisch, bewegende katoenen koepel laat Chuang Hsiang-Ching een onderzoek van ‘de huid’ zien. De huid gebruikt Hsiang-Ching als metafoor. We oordelen over een ander zijn huid, door er ras en herkomst aan af te lezen. Aan de binnenkant van de koepel, die met een mechanisme draaiend wordt gehouden, hangen tal van curiositeiten die met de huid te maken hebben. Zoals een ontlede kippenhuid en een nieuw soort pels gemaakt uit een bestaande huid. Een bizarre vertoning, die indruk maakt.
Chuang legt zijn visie op zijn website uit. Hij gelooft niet in een speciale ruimte waarin curieuze objecten worden getoond. Juist het geheel aan objecten maakt volgens hem de Wunderkammer. Hij vertelt ons dat de afstand tussen de objecten zelf en de afstand tussen de kijker en de objecten, de spanning geeft. De kijker wordt verrast door wat hij ziet en ervaart. Hij ontdekt en raakt verwonderd. Zelfs de vreselijkste dingen veranderen in de Wunderkammer tot curiosa door de samenhang en interactie die ze hebben. Angst, het onbekende en onwetendheid maken daardoor plaats voor nieuwsgierigheid, verwondering en verlangen.

Kamer vol paardebloemen

Iets heel anders doet Regine Ramseier. Zij gebruikt haar Wunderkammer om er maar liefst 2.000 uitgebloeide paardebloemen in op te hangen. Ze gaf het de toepasselijke titel ‘Windstilte’. Stel je maar eens voor hoeveel moeite het kost om de bloemen in hun geheel op te hangen. Schoonheid van kwetsbaarheid is hier toepasselijk. Je houdt automatisch je adem in om te voorkomen dat de bloemen loslaten. Op de site van Regine staat een pdf met daarin foto’s van de houten stellingen waarmee ze haar kunstwerk heeft vervoerd. Dat is op zich zelf al een kunst.

Middel tot vernieuwing

De bovenstaande wunderkammers roepen ieder hun eigen reactie op. De koepel van Chuang kan je doen afgrijzen, maar maakt je door het draaiend mechanisme ook nieuwsgierig. Bovendien is het thema confronterend. Eigenlijk geldt hetzelfde voor de opgehangen paardenbloemen. Ook die wunderkammer confronteert ons met de kwetsbaarheid, van de natuur en van onze maatschappij. Deze wunderkammers roepen dan ook interessante vragen op en door hun inrichting dwingen zij ons te focussen. Onze blik gaat immers niet verder dan de ruimte van de ‘kammer’. Maar de inhoud van de wunderkammer dwingt ons juist om na te denken over wat zich buiten die ‘kammer’ afspeelt. Een curieus middel om ‘out of the box’ te denken.
De eerste indrukken van verwondering zetten onze hersenen aan het werk. Wat zien we nu eigenlijk? Het besef komt pas later, als de boel een beetje is ingeklonken. Ondanks dat de wunderkammer al eeuwen oud is, past die nog steeds goed in de huidige tijd. Een wunderkammer kan ons dus goed helpen om tot nieuwe inzichten te komen. Een prima manier om te vernieuwen dus.

Virtuele wunderkammer

Om de inspirerende werking van een wunderkammer te ontdekken wordt op het Artbubbles trendplatform een Virtuele Wunderkammer ingericht. Het thema ervan is ‘waarde‘.

Ei van Columbus

Gewoonlijk begin ik met het rollen van platen (daar zal ik ook nog een blogpost aan wijden, trouwens) en stukken daarvan duw ik in de mal. Alles zoveel mogelijk aansluitend, zodat de wand overal ongeveer even dik wordt. Voor de finishing touch gebruik ik meestal mijn vingers, maar ook zelfgemaakte gereedschappen.
Die ik overigens niet zelf heb verzonnen, maar daarover van iemand anders heb gehoord, en die ik echt het ei van Columbus vind.

Houten kraal

Geen idee waarvoor ze worden gebruikt (iemand wel een idee?), want om je nek hangen lijkt mij nogal zwaar, maar houten kralen zijn in diverse maten te koop. Op sommige maten past precies zo’n ouderwets afwaskwasthandvat, en voor de grootste kraal heb ik een handvat gemaakt met behulp van stug elektriciteitsdraad. Als je maar zorgt dat de kraal vrij kan bewegen, dan functioneert het uitstekend!

Nabewerking

Bij dichte bollen, zoals hierboven te zien, werken die kralen het beste. Als de binnenkant open blijft, dan kun je daarna nog met een lomer over het oppervlak gaan, omdat er anders lelijke moeten in de wand zitten.
Succes!

Het raam uitgooien

Natuurlijk heb ik ook af en toe de neiging om mijn computer het raam uit te gooien. Vooral als ik – net zoals gisteren – uren probeer om een document in MS Word in de vorm te gieten die ík wil, en niet de vorm die het programma me oplegt (Steve Jobs had echt wel gelijk met te stellen dat Microsoft slechte en lelijke dingen maakt). Maar ook dan weet ik dat het voor een groot deel ligt aan mijn onervarenheid met dat programma en niet aan ‘de computer’.
Het deed me terugdenken aan uitspraken die ik hoorde van wanhopige secretaresses: “Dat kan de computer niet aan” of “Dat doet de computer niet”. Wat heb ik me onbemind gemaakt door dan te roepen dat de computer net zo dom is als degene die er achter zit. Met daarop volgend de dodelijke vraag, of ze vroeger ook riepen dat de typemachine het niet goed deed, als ze een rapport met typefouten hadden gemaakt.

De gulden middenweg

Voor mij is de computer een stuk gereedschap, niet meer, niet minder. Met een enorme uitbreiding in de mogelijkheden om mezelf creatief te uiten. Zelfs in combinatie met mijn keramiek. Gewoon als een van de keuzemogelijkheden die ik heb.
Ik weet nog hoe geschokkeerd ik was, toen ik een illustrator hoorde zeggen dat hij alleen nog maar op de computer werkte, omdat hij het zo beu was om vieze handen te krijgen van inkt, verf en vooral houtskool.
Daarom was het zo geweldig om in Kunststof TV van 22 januari de handen van Joost Swarte te zien, die nog helemaal onder de inkt zaten.

Love it or hate it

Wat is jouw houding tegenover je computer? Haat je het ding of houd je er van? En ben je gehecht aan een specifiek merk of maakt het je niet uit?

Enthousiasme

Je kunt je voorstellen dat het niveau van de workshops varieert. Soms kom ik briesend thuis, fulminerend over docent, medecursisten, aangeboden stof en/of locatie. Meestal ben ik enthousiast. Er is ten slotte zoveel in de wereld waar ik niets van weet. En een heel enkele keer ben ik super-enthousiast!!

Heerlijk

Afgelopen weekend heb ik zo’n workshop gevolgd, waarbij ik laaiend enthousiast thuiskwam. Ik bezit nog altijd geen flitser. Zit al tijden te twijfelen of ik er nu een aan wil schaffen of niet. Maar nu weet ik het:
die gaat er komen.

Strobisme

De workshop heet “Strobisme” en wordt gegeven door Peter van Veen, van Moorfotografie. Mij lijkt het woord ‘Strobisme’ enigszins een modewoord en vertaal ik het nog altijd als ‘Studiofotografie’, maar dat mag de pret niet drukken. Het principe is dat je fotografeert met een of meer flitsers die los van de camera staan. Peter deelt de dag in twee stukken. Het eerste gedeelte is theorie, in het tweede gedeelte ga je zelf aan de gang.

Ik had de mazzel dat het aantal cursisten dit keer bestond uit twee – mijn vriendin en ik – waardoor we zo ongeveer privé-les kregen. En wij zijn allebei behoorlijk fanatiek en hebben hard gewerkt.

Meteen resultaat

Voor de resultaten in keramiek moet je geduld uitoefenen. Fotografie is wat dat betreft aardiger voor de beoefenaar, je hebt meteen het resultaat. Wat vind je van de foto’s die ik hier heb geplaatst? Je kunt er nog meer zien op mijn Instagram-pagina (al zul je even moeten scrollen naarmate er meer tijd is verstreken tussen deze post en het moment van kijken).
Ik ben benieuwd naar je commentaar.

Voor degenen die mijn nieuwsbrief niet ontvangen en dit nog niet hebben gezien:
de allerbeste wensen voor 2012!

Bollen

Zowel in mijn ouder werk als nu in mijn perlietmengsel is een van mijn thema’s de bolvorm.
Om een gave bol op te bouwen, kun je het beste gebruik maken van een gipsen mal, bij de keramiekgroothandels in allerlei maten te koop.
En zoals je snapt, loopt dat aardig in de papieren op den duur. Vandaar dat ik een deel van mijn mallen zelf maak.

Ballen

Ook de piepschuimen ballen zijn in verschillende maten te koop. Afhankelijk van het soort gips dat je gebruikt, kun je daar gladde mallen of ruwere mallen rondomheen maken. Het gips op de hier afgebeelde mal komt van de bouwhandel. Dat levert een ruwere vorm op. De huid van de klei wordt echter interessanter – vind ik – in zo’n ruwere mal.

Is dit leuk?

Vind je het leuk als ik af en toe wat van mijn productieproces laat zien? Laat het me weten, ik ben er heel benieuwd naar.